Κάνω τη σκέψη μου ευχή και στη φορώ στην τσέπη,
να σε φυλάει από κακό, κρυφά να σε προσέχει.
Κάνω το σ'αγαπώ κλωστή κι υφαίνω τον πλανήτη,
γίνοντ'οι ήπειροι οδοί που σ'οδηγούνε σπίτι.

Πώς ταξιδεύει η ψυχή κι ας είν'αλλού το σώμα,
πώς πέρασε τόσος καιρός και σ'αγαπώ ακόμα.
Και ποια απόσταση μπορεί να σβήσει τη μορφή σου,
κοιμούμαι μ'άλλον αγκαλιά αλλά ξυπνώ μαζί σου.