Πανσέληνο σ'ονόμασα στου φεγγαριού τη χάση,
σε κάθε τι μου σκοτεινό, το φως σου είχε φτάσει
Φαντάστηκά σε ζεστασιά στον κρύο μου Φλεβάρη,
σε λύρα που ήταν άμουση, εγίνηκες δοξάρι.
Στη γέμωση όμως χάθηκε μεμιάς η ομορφιά σου,
αφού η σελήνη φώτισε τα χίλια σφάλματά σου.
Κι όσο κι αν έχει παγωνιά- ακόμη κι αν δε βλέπω-
πλέον δεν έχω δύναμη το φως σου να επιτρέπω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου