Η ματαιότητα του έρωτα

Βότσαλο είμαι στο νερό κι αγάπη μου εσύ κύμα.

Σε χαιδεύω, σε φιλώ, μα είναι της μοίρας μας γραφτό-

σαν φιληθεί με το νερό και όταν αυτό στεγνώσει,

το βότσαλο είναι μοναχό.

Κι αν άλλο κύμα θε να'ρθει δροσιά να μου χαρίσει,

ω!πώς με σέ να συγκριθεί,

αφού το πρώτο σου φιλί μου χάρισε τη ζήση;